Porady na zbyt luźne stolce i biegunkę - część I 

Alternatywą dla leków na receptę często bywają zioła. Mogą zmniejszyć np. dolegliwości związane ze zbyt częstymi wypróżnieniami. Jeśli nie występują objawy współtowarzyszące biegunce, takie jak gorączka czy wymioty, możemy zastosować ziołową terapię. Zioła na biegunkę powinny działać rozkurczająco i mieć właściwości zapierające. W związku z tym, aby zahamować biegunkę, należy stosować zioła zawierające:

 śluz i pektyny - pęcznieją w jelitach, wchłaniają wodę, a tym samym ułatwiają formowanie stałego stolca;

 ciemne barwniki antocyjanowe (zawarte np. w jagodach i czarnych porzeczkach)-  osłabiają aktywność patogenną bakterii będących przyczyną biegunki:

 garbniki pirogarolowe - hamują rozwój wirusów, wiążąc się z białkami drobnoustrojów. Ponadto chronią zmienioną zapalnie błonę śluzową jelita grubego i ograniczają wchłanianie toksycznych substancji przez organizm;

 garbniki katechinowe - działają przeciwzapalnie, ściągająco, dezynfekująco i uszczelniają błonę śluzową jelit, co sprawia, że stolce są mniej płynne.

W Sklepie Św. Anny dla osób mających problem ze zbyt luźnym stolcem, oferujemy:

liść babki lancetowatej – gotujemy jedną łyżkę liści babki lancetowatej w 350 ml wody, na wolnym ogniu pod przykryciem, około pięciu minut. Odstawiamy na 10-15 minut i przecedzamy. Tak przygotowany wywar pijemy 2-3 razy dziennie po pół szklanki.

miętę pieprzową – trzy lub cztery gałązki mięty pieprzowej wkładamy do szklanki i zalewamy wrzątkiem. Naparu nie powinno się stosować przy nadwrażliwości na miętę lub mentol.

kłącze pięciornika - spożywa się go w postaci proszku, raz dziennie. Jest niewskazany dla dzieci, kobiet w ciąży oraz karmiących matek.

borówkę czernicę - łyżkę suszonych liści borówki czernicy zalewamy ciepłą wodą. Następnie doprowadzamy do wrzenia i gotujemy na małym ogniu przez pięć minut. Po odcedzeniu, wywar pijemy 3 razy dziennie po pół szklanki, najlepiej między posiłkami.

ziele rdestu ptasiego – łyżkę suszonego ziela zalewamy szklanką wody i gotujemy przez 5 minut. Następnie zostawiamy do ostygnięcia i przecedzamy. Odwar pijemy 2-3 razy dziennie. Niewskazany jest dla osób z dusznicą bolesną, zapaleniem żył, opryszczką, cukrzycą oraz po przebytych zawałach.

korę dębu – korę zalewamy ciepłą wodą, gotujemy na małym ogniu przez 10 minut. Po ostygnięciu przecedzamy. Niewskazany jest dla osób z nadciśnieniem, niewydolnością serca oraz chorobami zakaźnymi przebiegającymi z wysoką temperaturą.

kasztanowiec - jedną łyżkę ususzonych kwiatów kasztanowca zalewamy szklanką przegotowanej i ostudzonej wody. Następnie podgrzewamy na wolnym ogniu przez ok. 15 minut. Studzimy i przecedzamy. Odwar należy pić dwa razy dziennie po pół szklanki, nie dłużej niż przez siedem dni. Nie zaleca się stosowania preparatów z kasztanowca kobietom w ciąży.